Politiek

Dat er boze burgers zijn, ik begrijp het niet. Alles wat nooit kon, wat geen politicus durfde te beloven, waarvoor geen geld was, vanwege de staatsschuld of omdat sparen voor de toekomst verstandiger is, niks van dat alles meer. Dat bezuinigen, dat van die tekorten, het berust allemaal op een misverstand. Er is geld zat en alles kan. Dat is het leuke van een verkiezingscampagne. 

Als je een dag niet heb opgelet, heb je weer een paar honderd miljoen aan cadeaus gemist. De prijs voor het meest royale gebaar van de afgelopen week gaat uiteraard naar de VVD. Twee miljard euro gaat er richting de ouderenzorg. Hoera, eindelijk worden de billen van de demente oma weer gewassen door een professional. Douchen en drie keer per dag een maaltijd komt weer in het vizier van de hulp vragende oudere. Benieuwd ben ik ook of al die ontslagen thuishulpen die nu op een derde-wereld-arbeidscontract hetzelfde werk doen waar ze vroeger fatsoenlijk voor werden betaald, weer een beschaafde arbeidsovereenkomst krijgen. Arme Martin van Rijn, de PvdA-staatsecretaris van Volksgezondheid, die onder druk van de freelance-actievoerder Hugo Borst met pijn en moeite 200 miljoen euro uit de schatkist toverde om de klagende zorgsector rustig te stemmen. Hij is inmiddels de risee in Den Haag. Een fooi  vinden ze bij de VVD dat bedrag van Van Rijn nu. Of ze nu van het gezeur van Hugo Borst af wilden zijn of niet, Hugo krijgt wat hij vroeg. Angel uit de kwestie, kritiek gedempt, VVD-missie geslaagd.

Miljarden voor werkgelegenheid, geld  voor de provincie onder het motto ´Pimp de Krimp’, alle vrouwen hoogleraar, ook in de binnenstad 130 kilometer, het is allemaal niet bij te houden hoeveel ons allemaal wordt toegeworpen. Alles wat nu schijnbaar kan, is waar het kabinet een jaar geleden op zou zijn gevallen. Onderling aftroeven, als op het schoolplein vroeger, is ook een trend.

Lodewijk Asscher noemde Mark Rutte een “slap aftreksel van een populist”. Asscher had kritiek op de doe-normaal-advertentie (open brief) in alle kranten. En nu Asscher ook zo´n soort advertentie in de vorm van een brief in de kranten heeft gezet, noemt Rutte op zijn beurt dit “een slap aftreksel” van zijn eigen brief. Hoe de partijen zich van elkaar ook proberen te onderscheiden, echt lekker loopt het niet. Het lijkt alsof de meeste partijen niet precies weten waarmee ze aandacht, waar het per slot in deze periode om gaat, moeten genereren. Ze zijn zoekende. Moeten er meer of juist minder  cadeaus worden uitgedeeld; moet het harder anti-PVV zijn, of juist niet  omdat deze partij dan juist in de slachtofferrol terecht komt; moet er gepleit worden voor een brede coalitie en, en zo ja, met wie. Het is nog een beetje gehannes in de ´War Room´ van de campagnestrategen. Positief zijn en aardig voor elkaar, zo hoorde ik Asscher zeggen. Het is een optie, de vraag is of het werkt. Misschien dat een optreden zoals dat van Bert Koenders bij de carnavalsvereniging De Geitenbok in Boxmeer, helpt. Ik zag  op de site staan dat de minister van Buitenlandse Zaken eregast is op de pronk (niet Jan Pronk) zitting. En over die cadeaus? Ik zou gewoon de kiezer een aanbod doen: dit is de coalitie, dit is het concept-regeerakkoord, dit is het schaduwkabinet,  dit gaan we samen wel doen en dit gaan we samen niet doen. Zoiets dus,  en de kiezer vragen: zeg het maar, dit is wat je krijgt bij ons. Gewoon eens iets anders proberen, waarom niet.